همه آنچه باید در مورد نظارت الکترونیکی در سیستم عدالت کیفری بدانید

امتیاز کلیدی

• نظارت الکترونیکی (EM) به طور متفاوتی به دنبال کاهش استفاده از حبس، نظارت بر انطباق، کاهش تکرار جرم و حمایت از مبارزه با جرم است.

• انواع مختلفی از EM وجود دارد: برچسب‌گذاری فرکانس رادیویی (RF)، برچسب‌گذاری سیستم موقعیت‌یابی جهانی (GPS) و نظارت بر الکل از راه دور (RAM)

• اولین بار در سال 1998 در اسکاتلند به صورت آزمایشی معرفی شد، EM در حال حاضر تنها با استفاده از فناوری برچسب گذاری RF کار می کند.

• برچسب زدن RF با مقررات منع رفت و آمد معمولاً برای محدود کردن یک فرد تحت نظارت به (یا گاهی اوقات، دور شدن از) یک مکان برای مدت زمان مقرر استفاده می شود.

• برچسب‌گذاری GPS می‌تواند برای ایجاد «مناطق محرومیت» استفاده شود و، بحث‌برانگیزتر، به مقامات این امکان را می‌دهد که موقعیت مکانی کاربر را در زمان واقعی ردیابی کنند.

• نوع فناوری EM تنها یکی از ملاحظات برای استفاده مؤثر و تأثیر است - چگونگی، چرا، با چه کسی و توسط چه کسی استفاده می شود نیز مهم است.

• بحث در اسکاتلند در مورد استفاده های فعلی و آینده بر روی موارد زیر متمرکز است: معرفی بالقوه برچسب های GPS و نظارت بر الکل در کنار برچسب گذاری RF و مقررات منع آمد و شد. و ادغام بهتر EM با نظارت مددکاری اجتماعی و حمایت از بخش سوم

• مددکاران اجتماعی نقشی کلیدی در حصول اطمینان از آگاهی از فناوری‌های EM دارند و می‌توانند استفاده از آن‌ها را برای دستیابی به نظارت مؤثر جامعه، حمایت از یکپارچگی، ترویج مقاومت در برابر جرم و ارائه حمایت عمومی به کار گیرند.

• استفاده‌های فعلی و جدید باید با آگاهی از نقاط قوت، محدودیت‌ها و سوءاستفاده‌های بالقوه EM در یک اخلاق تناسب، برای ایجاد تعادل بین حقوق، خطرات و منافع همه افراد درگیر، تثبیت شوند.

مقدمه

اکثر مردم با مفهوم یک دستبند مانیتورینگ GPS آشنا هستند که مکان کاربر را همیشه ردیابی می کند و نمی توان آن را جدا کرد. مانیتورهای جی‌پی‌اس معمولاً دستبندهایی برای مچ پا هستند که دادگاه به متهم دستور می‌دهد در زمان مشروط، آزادی مشروط یا حبس خانگی از آن استفاده کند. قاضی ممکن است قبل یا بعد از محاکمه متهم به اتهام جنایی دستور دهد که دستگاه مانیتورینگ جی‌پی‌اس نصب شود.

داوران ممکن است به جای یا علاوه بر مجازات های شدیدتر، دستبند مچ پا را سفارش دهند. اغلب، متهمان محدودیت های این وسایل را به گذراندن زمان در زندان ترجیح می دهند. اگر امکان پوشیدن دستبند مچ پا GPS در صورت محکومیت وجود داشته باشد، وکیل مدافع شما احتمالاً حکم ملایم‌تری را ارائه خواهد کرد. با این حال، پوشیدن دستگاه مانیتورینگ موضوع ساده ای نیست.

نظارت الکترونیکی (EM) یک اصطلاح عمومی است که تعدادی از فناوری ها و رویکردهای نظارتی را در بر می گیرد. این می تواند با افراد مختلف برای اهداف مختلف در عدالت جوانان و سیستم های عدالت کیفری بزرگسالان استفاده شود (Nellis, Beyens and Kampinski, 2013). در 30 سال گذشته، بسیاری از کشورهای غربی عمدتاً از EM برای نظارت بر تبعیت مجرمان بزرگسال با مقررات منع آمد و شد و سایر محدودیت‌ها استفاده کرده‌اند. ظهور فن‌آوری‌های جدید EM امکان نظارت و نظارت جدیدی را در اختیار مقامات قرار می‌دهد، اما تناسب و متعادل کردن حقوق و منافع افراد مختلف درگیر در استفاده مؤثر و اخلاقی از EM ضروری است. این در راهنمای شورای اروپا در مورد استانداردها و اخلاقیات در EM منعکس شده است (Nellis, 2015). این بینش راه‌هایی را معرفی می‌کند که در آن EM در حال حاضر در اسکاتلند، در کنار شواهد و تجربیات بین‌المللی، برای شناسایی مسائل کلیدی و پیامدهای استفاده، استفاده می‌شود.

فناوری های نظارت الکترونیکی

سه نوع اصلی از فناوری برچسب‌گذاری EM وجود دارد که هر کدام دارای قابلیت‌ها، نقاط قوت و محدودیت‌های متفاوتی هستند. فن‌آوری‌های برچسب‌گذاری را می‌توان همراه با نظارت و پشتیبانی حرفه‌ای استفاده کرد، یا می‌توان از آن به عنوان یک گزینه مستقل استفاده کرد.

فناوری برچسب‌گذاری فرکانس رادیویی (RF) شکل نسبتاً ساده و پایداری از EM است که در اسکاتلند و بسیاری از حوزه‌های قضایی در سراسر جهان استفاده می‌شود (گراهام و مک آیور، 2015، 2017). معمولاً برای نظارت بر مقررات منع آمد و شد استفاده می‌شود که طی آن افراد تحت نظارت به مکان‌های تعیین‌شده محدود می‌شوند - معمولاً خانه‌شان - یا «دور از» یک مکان، به عنوان مثال، یک مغازه در موارد دزدی مکرر از مغازه، برای دوره‌های زمانی مشخص محدود می‌شوند.

یک «برچسب» که به آن «دستگاه شناسایی شخصی» نیز گفته می‌شود، به مچ پای فرد تحت‌نظارت یا، تا حدودی کمتر، مچ دست او متصل می‌شود. این دارای فناوری مقاوم در برابر دستکاری است که می تواند تلاش یا موفقیت آمیز حذف برچسب را تشخیص دهد. برچسب فرکانس رادیویی سیگنالی را به جعبه واحد نظارت نصب شده در خانه یا مکان تعیین‌شده دیگری ارسال می‌کند، که حضور پوشنده را در آن مکان (یا غیبت از آن) در طول دوره‌های زمانی تعیین‌شده (یعنی منع رفت و آمد) نظارت می‌کند. کارکنان یک مرکز EM می توانند با واحد نظارت خانه تماس بگیرند یا در صورت لزوم یک افسر میدانی EM را به ملک بفرستند. فرکانس رادیویی EM حرکات افراد تحت نظارت را ردیابی نمی کند.

فناوری برچسب‌گذاری و ردیابی سیستم موقعیت‌یابی جهانی (GPS) یک سیستم ناوبری جهانی است که از ماهواره‌ها برای ردیابی موقعیت مکانی یک برچسب GPS در زمان واقعی استفاده می‌کند. برچسب GPS یک فرستنده مقاوم در برابر دستکاری است که در اطراف مچ پا پوشیده می شود و پیام های ارسالی را از ماهواره ها دریافت می کند و مکان کاربر را بر اساس قدرت نسبی سیگنال ها شناسایی می کند. یک شبکه تلفن همراه اطلاعات مکان را به یک کامپیوتر مرکزی در یک مرکز EM در "زمان واقعی" مخابره می کند و امکان ترسیم حرکات برچسب را بر اساس مکان ها و زمان ها فراهم می کند. استفاده از اطلاعات از برچسب‌گذاری و ردیابی GPS باید از قوانین حفظ حریم خصوصی و داده‌ها پیروی کند، همانطور که آن‌هایی که از سایر اشکال EM به دست می‌آیند.

با GPS EM، افراد تحت نظارت معمولاً دارای محدودیت‌های مکان هستند، که برای هر فرد تنظیم می‌شود. یک فرد ممکن است در اطراف خانه، محل کار یا مدرسه قربانی، یا مکان دیگری که به الگوهای توهین آمیز مرتبط است، محدودیت هایی داشته باشد که به عنوان "مناطق طرد" عمل می کنند. این بدان معنی است که آنها باید برای مدت زمان مقرر از این مناطق دور بمانند. همچنین "مناطق حائل" اطراف مناطق محروم وجود دارد که در صورت ورود، به ارائه‌دهنده خدمات EM هشدار می‌دهد تا هشدارهایی را برای فرد تحت نظارت ایجاد کند که به منطقه‌ای نزدیک می‌شود که از آن مستثنی شده است. هشدار نقض منطقه محرومیت ممکن است نیاز به واکنش پلیس داشته باشد. برچسب‌های جی‌پی‌اس باید به منبع برق متصل شوند تا روزانه دوباره شارژ شوند یا باتری از بین برود، و عدم شارژ مجدد ممکن است به عنوان عدم انطباق در نظر گرفته شود.

در نهایت، مانیتورینگ الکل از راه دور (RAM) می‌تواند به شکل نظارت بر الکل از طریق پوست انجام شود که در آن فرد تحت نظارت یک خلخال پوشیده است، که گاهی اوقات به آن «دستبند هوشیاری» نیز گفته می‌شود، که از عرق روی پوست او برای تشخیص وجود الکل نمونه‌برداری می‌کند. بحث در مورد RAM فراتر از محدوده این Insight است، اما یک بررسی دقیق را می توان در Graham and McIvor (2015) یافت.

استفاده از نظارت الکترونیکی در اسکاتلند

نظارت الکترونیکی در اسکاتلند توسط بخش عدالت اجتماعی دولت اسکاتلند تامین می شود. خدمات ملی ارائه شده توسط یک پیمانکار بخش خصوصی (در حال حاضر G4S). اولین بار در سال 1998 در اسکاتلند به صورت آزمایشی معرفی شد، EM در حال حاضر با استفاده از فناوری برچسب گذاری RF تنها در نقاط مختلف سیستم عدالت کیفری بزرگسالان عمل می کند. در جای دیگر، گزارش تحقیق مفصلی از EM در اسکاتلند ارائه شده است، از جمله تأثیرات بومی‌گرایی و دیدگاه‌های پزشک در استفاده از آن (گراهام و مک آیور، 2015، 2017؛ مک آیور و گراهام، 2016).

در سیستم عدالت کیفری اسکاتلند، EM ممکن است برای بزرگسالان 16 سال و بالاتر به عنوان ابزاری برای نظارت بر رعایت انواع مختلف دستورات و مجوزها استفاده شود:

• دستور محدودیت آزادی (RLO)، که یک حکم عمومی است که توسط دادگاه مجاز است

• مجوز منع تردد در منزل (HDC) که نوعی آزادی زودهنگام از زندان است که توسط سرویس زندان اسکاتلند مجاز است.

• به عنوان شرط یک دستور درمان و آزمایش دارو، با مجوز دادگاه

• به عنوان شرط مجوز آزادی مشروط، مجاز توسط هیئت آزادی مشروط برای اسکاتلند

• به عنوان یک الزام حرکت محدود که به دنبال نقض یک دستور بازپرداخت جامعه (CPO) که توسط دادگاه مجاز شده است، اعمال می شود.

ارزیابی ریسک و مناسب بودن یک دارایی برای EM معمولاً از قبل توسط مددکاران اجتماعی عدالت کیفری انجام می شود تا تصمیم گیری را مطلع کنند. مدت زمانی که افراد می توانند تحت نظر باشند، بسته به زمینه و نوع سفارش متفاوت است. در مورد دستورات محدودیت آزادی، افراد تحت نظارت را می توان تا 12 ساعت در روز به مدت حداکثر 12 ماه به یک مکان خاص محدود کرد، یا حداکثر تا 24 ساعت در روز از یک مکان مشخص دور شد. زندانیان آزاد شده با رعایت مقررات منع رفت و آمد در منزل می توانند در زمان هایی که زندان تعیین می کند، به عنوان مثال، منع رفت و آمد روزانه 12 ساعته از ساعت 7 بعد از ظهر تا 7 صبح، برای یک دوره بین دو هفته تا شش ماه، تحت نظر باشند.

اکثر افراد تحت نظارت در اسکاتلند مشمول حکم محدودیت آزادی (RLO) یا منع رفت و آمد در منزل (HDC) هستند. در سال 2016، 2408 RLO و 1445 HDC ساخته شد که مردان اکثریت اولی (85 درصد) و دومی (89 درصد) را تشکیل می‌دهند. در مقابل، در طول مدت مشابه، تنها 20 الزام حرکت محدود به دنبال نقض یک دستور بازپرداخت جامعه اعمال شد، در حالی که 28 نفر مشمول EM به عنوان شرط آزادی مشروط شدند (G4S، 2017).

نظارت الکترونیکی همچنین برای استفاده با کودکان زیر 16 سال از طریق سیستم شنوایی کودکان در دسترس است، که در آن شرایط محدودیت حرکتی (MRC) می‌تواند به عنوان بخشی از یک سفارش خدمات پشتیبانی و نظارت فشرده (ISMS) اعمال شود. نظارت الکترونیکی کودکان معمولاً به عنوان تلاش برای کاهش استفاده از مراقبت ایمن با استفاده از EM به عنوان یک جایگزین در بسته حمایتی تعریف می شود (برای یک مرور کلی به سیمپسون و دایر، 2016 مراجعه کنید). در اسکاتلند، برچسب زدن کودکان با برخی از مقاومت‌های تمرین‌کنندگان مواجه شده است و به‌طور گسترده مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. در سال 2016، 20 کودک از طریق سیستم شنوایی کودکان (G4S، 2017) شرایط محدودیت حرکت را دریافت کردند.

دولت اسکاتلند (2013، 2016a، 2017) به دنبال پیشرفت و گسترش استفاده از EM بزرگسالان، مقالات مشاوره و انجمن های مشاوره پزشکان را آغاز کرده است، یک گروه کاری متخصص EM را برای ارائه توصیه های خاص ایجاد کرده، یک فناوری برچسب گذاری و ردیابی GPS را انجام داده است. محاکمه، و بررسی شواهد بین المللی را سفارش داد (گراهام و مک آیور، 2015). استفاده‌های فعلی و آتی EM در چارچوب تلاش برای کاهش گسترده‌تر و خلاقانه‌تر استفاده نسبتاً زیاد اسکاتلند از حبس، و دستیابی به نتایج مثبت برای مجرمان است. بحث‌های EM اسکاتلندی بر دو حوزه کلیدی متمرکز است: معرفی بالقوه برچسب‌های GPS و نظارت بر الکل در کنار EM فرکانس رادیویی موجود و مقررات منع رفت و آمد. و ادغام بهتر استفاده از EM با نظارت مددکاری اجتماعی و پشتیبانی بخش سوم.

چرا از نظارت الکترونیکی در عدالت کیفری استفاده می شود؟

اهداف و مقاصد بر استفاده‌ها و نتایج تأثیر می‌گذارند، زیرا EM می‌تواند به روش‌های مختلفی استفاده شود که تحت تأثیر متخصصان، فرهنگ‌های عملی و چارچوب‌های خط‌مشی درگیر است. در استراتژی ملی خود برای عدالت اجتماعی، دولت اسکاتلند (2016b) پیشنهاد می کند که EM می تواند خلاقانه تر در نقاط مختلف سیستم عدالت کیفری استفاده شود و به گونه ای طراحی شود که از اهداف فردی خاص پشتیبانی کند. در این بخش، تعدادی از اهداف برجسته استفاده از EM در عدالت کیفری با تکیه بر نمونه های اسکاتلندی و بین المللی خلاصه می شود.

کاهش مجازات حبس

در سطح بین‌المللی، هدفی که به طور معمول از استفاده از EM استفاده می‌شود، کاهش حبس است. میزان تاثیرگذاری EM بر نرخ زندان بستگی به نحوه استفاده از آن و داشتن کیفیت و کمیت داده های مورد نیاز برای نشان دادن کاهش انزوا از سایر تأثیرات دارد. از EM می توان قبل از محاکمه برای کاهش استفاده از بازداشت در بازداشت استفاده کرد. پس از محکومیت به عنوان یک حکم عمومی (شکلی از انحراف یا جایگزینی برای مجازات زندان) استفاده می شود. یا به عنوان نوعی آزادی زودهنگام از زندان یا آزادی مشروط با شرایط مجوز EM استفاده می شود. مانند سایر تحریم ها و اقدامات اجتماعی، EM هزینه کمتری نسبت به زندان دارد (گراهام و مک آیور، 2015).

در برخی از کشورهای اروپایی، مانند بلژیک و کشورهای شمال اروپا، EM عمدتاً (مانند یک جایگزین) برای اجرای احکام زندان در جامعه در مقیاس نسبتاً گسترده استفاده می شود. در کشورهای شمال اروپا، استفاده از EM توسط خدمات آزمایشی هدایت می شود و معمولاً شامل نظارت با شرایط خاص، از جمله داشتن یک شغل روزانه (اشتغال یا تحصیل) و ممنوعیت استفاده از الکل یا مواد مخدر است (Esdorf and Sandlie، 2014؛ Kristoffersen، 2014؛ Andersen. و تل، 2016). در دانمارک و نروژ، استدلال می‌شود که هیچ خطری برای "گسترش شبکه" وجود ندارد - تحمیل EM بر افرادی که در غیر این صورت چنین مجازات سنگینی را دریافت نمی‌کردند - زیرا افراد تحت نظارت در غیر این صورت در زندان بودند و EM مستقیماً در دسترس نیست. به عنوان گزینه ای برای صدور حکم برای قوه قضاییه (اسدورف و سندلی، 2014). تحقیقات با مجرمان تحت نظارت در نروژ و بلژیک نشان می‌دهد که آن‌ها EM را به عنوان مجازات شدیدتری در مقایسه با حبس تجربه می‌کنند، اما محدودیت‌های آزادی در EM هنوز «دردناک» هستند (دی ووس و گیلبرت، 2017). این با یافته های دیگران همخوانی دارد (مارتین و همکاران، 2009).

نظارت بر رعایت

یکی دیگر از اهداف کلیدی استفاده از EM، نظارت بر انطباق یا عدم انطباق با یک سفارش یا مجوز است. در اسکاتلند، "نقض" سفارشات تحت نظارت الکترونیکی شامل آسیب به تجهیزات است. غیبت از مکان مشخص شده در زمان منع رفت و آمد؛ تلاش برای حذف برچسب یا جابجایی جعبه واحد نظارت خانگی. رفتار تهدید آمیز نسبت به کارکنان نظارت؛ نقض زمان (دیر رسیدن برای شروع منع رفت و آمد)؛ و وارد یک مکان "منطقه محرومیت" شوید. هنگامی که عدم انطباق به نقطه ای می رسد که شرایط EM نقض شده است، فرد تحت نظارت به تصمیم گیرنده مربوطه (دادگاه، زندان، هیئت آزادی مشروط) گزارش می شود.

نرخ تکمیل در اسکاتلند نسبتاً بالا است، تقریباً از هر ده سفارش الکترونیکی، هشت مورد در سال 2016 تکمیل شد (G4S، 2017). این شامل افراد تحت نظارتی می شود که یک یا چند تخلف جزئی را به وجود می آورند که آنقدر جدی تلقی نمی شوند که نیاز به نقض دستور آنها باشد (گراهام و مک آیور، 2015؛ مک آیور و گراهام، 2016).

سطوح نسبتاً بالای انطباق با EM در اسکاتلند در سایر حوزه های قضایی نیز منعکس شده است. به عنوان مثال، در هلند فقط حدود 14 درصد از سفارشات EM لغو می شوند (بون و همکاران، 2016)، کمتر از 10 درصد از سفارشات EM در دانمارک لغو می شوند، در حالی که همین امر در مورد کمتر از 5 درصد در نروژ صادق است (Esdorf و سندلی، 2014) و بین 6 تا 10 درصد از افرادی که در سوئد در معرض اشکال مختلف EM قرار گرفتند (ونربرگ، 2013). نرخ تکمیل بالای یافت شده در هلند و کشورهای شمال اروپا ممکن است تاکیدی بر ادغام مجدد جامعه و "عادی سازی" در این حوزه های قضایی نشان دهد (بون و همکاران، 2017؛ شارف اسمیت و اوگلویک، 2017).

از آنجایی که تحقیقات نسبتا کمی با تمرکز بر دیدگاه ها و تجربیات افراد تحت نظارت انجام شده است، دانش محدودی در مورد اینکه چرا افراد از دستورات EM پیروی می کنند یا نمی کنند وجود دارد. تحقیقات هاکلزبی (2009) نشان می‌دهد که عوامل مؤثر بر انطباق پیچیده هستند و عبارتند از: ترس از تحریم (به‌ویژه زندان). آگاهی از نظارت و تحت نظر بودن؛ قابلیت اطمینان و دقت تجهیزات EM (که به این معنی است که هرگونه تخلف شناسایی می شود). انگیزه شخصی برای تکمیل سفارش؛ و خانواده و سایر روابط (که می تواند تأثیر مثبت یا منفی بر توانایی پیروی داشته باشد). هاکلزبی (2009) استدلال می کند که انعطاف پذیری و تغییرات تدریجی، به عنوان مثال، کاهش مدت زمان منع رفت و آمد، یا روزهای اعمال آن در رژیم های EM، می تواند برای ایجاد انگیزه و "انگیزه" پیروی استفاده شود. این رویکرد ممکن است ادراک از انصاف را تقویت کند و به "تقویت بازگشت مجدد به جامعه" کمک کند (Nellis, 2013, p204).

کاهش ارتکاب مجدد جرم و امکان اجتناب از جرم

رعایت و تکمیل یک دستور EM لزوماً به معنای عدم وجود جرم و جنایت نیست. شواهد تحقیقاتی که استفاده از EM را با کاهش در ارتکاب مجدد مرتبط می‌سازد، مختلط است (رنزما، 2013). برخی از مطالعات نشان داده اند که اثربخشی EM در کاهش جرم مجدد پس از نتیجه گیری نظارت، کم یا حداقل است یا در برخی موارد، وجود ندارد یا منفی است (رنزما، 2013). در مقابل، مطالعات دیگر، به‌ویژه مطالعات اروپای قاره‌ای و اسرائیل، و همچنین دو مطالعه در مقیاس بزرگ از ایالت فلوریدا آمریکا، تأثیر مثبتی بر ارتکاب مجدد جرم در مقایسه با سایر انواع مجازات‌های کیفری، مانند حبس یا خدمات اجتماعی نشان می‌دهد. (پجت و همکاران، 2006؛ بیلز و همکاران، 2010؛ کیلیاس و همکاران، 2010؛ شوشام و همکاران، 2015؛ اندرسن و تله، 2016؛ هنگل و همکاران، 2016).

در شواهد و تجربیات بین‌المللی نسبتاً اجماع قوی وجود دارد که EM باید در بسیاری از موارد، اما نه همه موارد، همراه با نظارت و پشتیبانی برای به حداکثر رساندن فرصت‌ها برای توانبخشی و دوری از جرم مورد استفاده قرار گیرد (گراهام و مک آیور، 2015؛ هاکلزبی و همکاران، 2016). ). بدون نظارت و پشتیبانی تکمیلی، تأثیر EM ممکن است به مدت زمان آن محدود شود و در پایان نظارت، تنها مزایای کوتاه مدت مختصری داشته باشد.

رویکرد سوئدی به EM عمداً با سطح بالایی از پشتیبانی و سطح بالایی از کنترل مشخص می شود، با EM در ترکیب با سایر اشکال نظارت، پشتیبانی و نظارت (ونربرگ، 2013؛ باست، 2016).

EM در سوئد - به عنوان جایگزینی برای حبس یا در زمینه آزادی زودهنگام برای کسانی که واجد شرایط هستند - به افراد تحت نظارت نیاز دارد تا کار کنند و در فعالیت های مربوط به توانبخشی و ادغام مجدد آنها شرکت کنند. مارکلوند و هولمبرگ (2009) نتایج افرادی را که در آزادی زودهنگام EM از زندان بودند با نتایج یک گروه کنترل مقایسه کردند و دریافتند که گروه اول به طور قابل‌توجهی میزان ارتکاب مجدد جرم را در دوره سه ساله پس از آزادی کمتر داشتند. با این حال، این نتایج مربوط به یک ابتکار انتشار زودهنگام است که EM تنها یک جزء آن است.

تحقیقات نشان می‌دهد که EM و مقررات منع رفت و آمد ممکن است در برخی موارد با کاهش پیوند افراد با موقعیت‌ها، افراد، مکان‌ها و شبکه‌های مرتبط با توهین‌شان و تشویق آن‌ها به ارتباط یا برقراری مجدد ارتباط با تأثیرات مرتبط با دوری‌طلبی، مانند خانواده و شغل، به فرآیندهای مقاومت کمک کنند (هاکلزبی). ، 2008؛ گراهام و مک آیور، 2016). ساختار یک رژیم EM ممکن است سطحی از مسئولیت معمول و افزایش مسئولیت را برای برخی از افراد تحت نظارت در فرآیندهای ادغام مجدد ایجاد کند (گراهام و مک آیور، 2016؛ دی ووس و گیلبرت، 2017). با این حال، به عنوان یک معیار مستقل، بعید است که EM تغییر طولانی مدت ایجاد کند.