آموزش سگ شکار و ورزش سگ شکار

در طبیعت، سگ ها برای زنده ماندن به توانایی های ورزشی خود متکی هستند. سرعت و چابکی برای به دست آوردن موفقیت آمیز وعده غذایی بعدی یا جلوگیری از تبدیل شدن به وعده غذایی بعدی یک شکارچی که موقعیت بالاتری در زنجیره غذایی دارد ضروری است. غرایز زنده ماندن سگ برای سگ‌های خانگی که در خانه‌های امن با برنامه غذایی زندگی می‌کنند ضروری نیست، اما مهارت‌های بقای ارثی هنوز عمیقاً در همراهان سگ ما نهفته است.

در زمان های قدیم انسان ها برای زنده ماندن نیز شکار می کردند و هنوز هم بسیاری از مردم دوست دارند برای غذا شکار کنند. انسان‌ها و سگ‌ها گرایش‌های اجدادی مشترک خود را ارضا کرده‌اند و غرایز سگ‌ها را با توانایی انسان برای شکار موفق‌تر ترکیب کرده‌اند.

در واقع، بسیاری از نژادهای سگ مورد علاقه ما برای کمک به صاحبانشان در شکار اصلاح شدند. کوکر اسپانیل ازدحام کرد. لابرادور رتریورها طعمه را در طبیعت شکار می کنند، سگ های اشاره گر و ستترها به دنبال پرندگان یا خرگوش می گردند و صاحبان خود را از محل غذای بعدی مطلع می کنند. آزمایشات میدانی بر این مفهوم از شکار تیمی متمرکز شد و به انسان ها و سگ های خانگی آنها اجازه داد تا غرایز شکار خود را به شکلی سرگرم کننده و رقابتی احیا کنند.

آزمایش میدانی چیست؟

آزمایشات میدانی مسابقاتی در فضای باز هستند که برای برجسته کردن غرایز شکار سگ های خانگی طراحی شده اند. این ورزش‌ها که در حدود سال 1866 در انگلستان آغاز شد، عملکرد یک سگ را بر اساس چهار جنبه مربوط به شکار قضاوت می‌کند: اشاره کردن، بازیابی، دنبال کردن و دور کردن طعمه.

آزمایشات صحرایی برای تقلید از شرایط واقعی شکار در طبیعت طراحی شده اند، بنابراین از تفنگ استفاده می شود. از سگ ها انتظار می رود با حیوانات و پرندگانی که به احتمال زیاد به سفره شکار می رسند، مانند خرگوش، کبک و قرقاول کار کنند.

چگونه شروع کنیم؟

بیشتر سگ ها توانایی ژنتیکی برای شکار دارند، اما برخی از نژادها بهتر از بقیه هستند. نسل‌ها گذشته است و بسیاری از سگ‌های خانگی ما بیشتر غریزه شکار خود را از دست داده‌اند و خوشحال هستند که اعضای خانواده دوست‌داشتنی هستند که روی مبل می‌نشینند، بغل می‌کنند یا وسایل حمل می‌کنند. برخی از سگ‌ها ورزشکار هستند و از دویدن با صاحب خود یا شرکت در سایر ورزش‌های سگ مانند آزمایشات چابکی لذت می‌برند. برخی دیگر به عنوان سگ گله یا سگ راهنما کار می کنند.

اگر شما و سگتان هر دو می‌خواهید به ریشه‌های خود بازگردید و در یک آزمایش صحرایی شرکت کنید، این کاری است که باید انجام دهید:

سگی با شجره نامه مناسب برای کار پیدا کنید. چندین نژاد سگ تفنگدار وجود دارد که برای آزمایش های صحرایی مناسب هستند: رتریورها و اسپانیل های آبی ایرلندی، اسپانیل های ورزشی، پوینترها، ستترها و HPR ها (نژادهای دیگر برای شکار، اشاره و بازیابی).

کسی رو پیدا کن که بشناسه با پرورش دهنده سگ کار صحبت کنید. به رویدادهای محلی بروید تا سگ‌های کار را در حال مشاهده ببینید و با صاحبان آنها درباره شروع کار صحبت کنید.

در نشریاتی مانند The American Field، یک روزنامه هفتگی که رویدادهای آزاد و آماتور را منتشر می کند، یا مجلاتی مانند The Shooting Times، The Field، و Shooting Bulletin که مقالاتی در مورد آموزش سگ شما و رویدادهای آینده دارند، مشترک شوید. The Kennel Club یک خبرنامه آزمایشی میدانی منتشر می کند که اطلاعات مفیدتری را ارائه می دهد.

مطمئن شوید که هم شما و هم سگتان در اوج آمادگی جسمانی هستید و می توانید تمرینات و رقابت های سخت را تحمل کنید. چشم خوب، گوش خوب، بینی خوب و مفاصل خوب همه لازم است! هنگامی که سگ ها در مسیرهای پیچیده و زمین های ناهموار قدم می زنند، استقامت ضروری است. بینایی و شنوایی برای تشخیص طعمه و پاسخ به دستورات و حرکات کلامی باید حاد باشد.

آماده باشید که زمان زیادی را برای آموزش سگ و مسابقه خود صرف کنید. پیوستن به یک باشگاه آزمایشی صحرایی یا باشگاه سگ به شما کمک می کند فرصت های آموزشی را پیدا کنید. شما می توانید تصمیم بگیرید که در جلسات گروهی شرکت کنید یا با یک مربی شخصی که می تواند به شما و سگتان توجه یک به یک را جلب کند، شرکت کنید.

آیا می توانیم قبل از مسابقه واقعی تمرین کنیم؟

بیشتر سگ ها تا چند سال برای رقابت واقعی آماده نخواهند شد. تست شغل سگ ورزشی است که رقابت و آموزش آسان تری را فراهم می کند. بر خلاف آزمایشات میدانی، آزمون کاری Gundog شامل تیراندازی بازی های زنده نیست. سگ و آدمک درست مثل تمرین، اما در قالب مسابقه با هم همکاری می کنند. آزمون شغلی Gundog بر سه گروه Gundog متمرکز است: Retrievers، Spaniels و HPR. سگ های مسابقه بر اساس توانایی آنها در یافتن طعمه (ساختگی)، بازیابی آن و بازگرداندن سریع آن به صاحب مورد ارزیابی قرار گرفتند. تنظیم کننده ها و اشاره گرها در این رویدادها گنجانده نمی شوند زیرا ارزیابی اشاره با تست های انسانی دشوار است.

در مورد آزمایش های میدانی واقعی چطور؟

آزمون های میدانی به سطح آموزش بالاتری نسبت به آزمون های حین کار نیاز دارند. به عنوان مثال، در آزمایش‌های صحرایی رتریور، از سگ‌ها انتظار می‌رود که مسیرهای پیچیده‌تری را طی کنند و در فواصل بیشتری نسبت به سگ‌ها در آزمایش‌های شکار سگ‌های شکاری، بازیابی کنند. دسترسی به آزمایشات میدانی نیز محدودتر است. بنابراین برای رسیدن به یک آزمایش میدانی واقعی چه کاری باید انجام دهید؟

ابتدا باید به یک انجمن آزمایش میدانی محلی بپیوندید. ممکن است سالها کار سخت، فداکاری و پشتکار برای آموزش سگ شما نیاز باشد. انجمن محاکمه میدانی شما را تشویق می‌کند تا با سایر اعضا و سگ‌هایشان کار کنید تا از طریق مشاهده اطلاعات کسب کنید. سگ شما در جمع افراد و سگ های زیادی رقابت خواهد کرد. کار با اعضای یک گروه آزمایشی صحرایی همچنین می تواند به سگ شما کمک کند که در هنگام مزاحمت توجه کند.

آموزش سگ شما ممکن است سالها کار سخت، فداکاری و پشتکار نیاز داشته باشد.

انجمن می تواند سگ شما را به صورت جداگانه ارزیابی کند و توصیه های آموزشی مفیدی برای بهبود تکنیک او ارائه دهد.

در نهایت، برای شرکت در یک مسابقه آزمایشی میدانی، باید عضو یک باشگاه سازماندهی شده باشید. بیش از 600 آزمایش صحرایی و آزمایش کار سگ شکار هر ساله برگزار می شود، اعضای باشگاه ترجیح داده می شوند. بیشتر مسابقات در پاییز و زمستان برگزار می شود. این زمان از سال به «فصل تیراندازی» معروف است. آزمایش‌هایی با پوینترها و ستترها احتمالاً در بهار و اواخر تابستان انجام می‌شود.

عاقلانه است که قبل از شرکت در چند آزمایش به عنوان ناظر شرکت کنید تا بتوانید برای آنچه شما و سگتان انتظار دارید آماده باشید. سپس می توانید تصمیم بگیرید که آیا یک آزمایش میدانی راهی سرگرم کننده برای احیای مجدد غریزه شکار به ارث رسیده شما خواهد بود یا خیر.