مانیتورینگ الکترونیکی چیست (1)

مانیتورینگ الکترونیکی

مانیتورینگ الکترونیکی نوعی حبس دیجیتالی است که اغلب به شکل یک دستبند مچ دست یا "غل و زنجیر" مچ پا است که می‌تواند موقعیت سوژه و گاهی اوقات سطح الکل خون یا تنفس او را نیز کنترل کند.

مانیتورها معمولاً به عنوان شرط آزادی پیش از محاکمه یا نظارت پس از محکومیت، مانند آزادی مشروط یا مشروط استفاده می شوند. آنها گاهی اوقات به عنوان مکانیزمی برای کاهش جمعیت زندان ها و زندان ها استفاده می شوند. نظارت الکترونیکی همچنین برای ردیابی نوجوانان، مهاجران در انتظار رسیدگی قانونی، بزرگسالان در برنامه های بازپروری مواد مخدر، و افرادی که متهم یا محکوم به DUI یا خشونت خانگی هستند، استفاده شده است.  

به طور معمول، افرادی که در مانیتورها قرار دارند باید روزانه دستگاه‌های خود را شارژ کنند و نمی‌توانند بدون اجازه از خانه‌های خود خارج شوند، و/یا مناطقی از شهر به نام مناطق محروم هستند که اجازه بازدید از آن‌ها را بدون ایجاد زنگ هشدار ندارند. برخی از استان‌ها حتی در مواقع اضطراری به یک هفته کامل برای تغییر برنامه نیاز دارند. برخی از شهرستان ها هزینه نصب و هزینه های روزانه را برای دستگاه ها اعمال می کنند و کاربران را ملزم به داشتن تلفن ثابت می کنند. اگر دستگاه قطع شود، فرد تحت نظارت ممکن است زندانی شود.

نظارت الکترونیکی در بیش از یک دهه 140 درصد افزایش داشته است. حدود 125،000 دستگاه در حال استفاده هستند، که حداکثر 30،000 از آنها در هر روز به مهاجران متصل می‌شوند. ایالت هایی که بیشترین استفاده را از نظارت الکترونیکی دارند شامل فلوریدا، تگزاس، کالیفرنیا، ماساچوست و میشیگان می شوند.

نظارت الکترونیکی نه تنها نظارت بیش از حدی را بر افرادی که از زندان به خانه می آیند تحمیل می کند، بلکه مانع از توانایی آنها برای بازگشت موفقیت آمیز به جامعه می شود. علاوه بر این، هیچ شواهد مشخصی وجود ندارد که نظارت الکترونیکی نرخ جرم یا تکرار جرم را کاهش دهد.